vervolg column...

Dan heb ik het niet eens over brallende supporters die de coupé met lawaai vullen. Nee, laatst ging het om een groepje jongeren die beschaafde conver- saties voerden. Een kordate conductrice kweet zich wél van haar taak. Even was het stil. De jongeren doken in hun smartphones, want er moet natuurlijk wel gecommuniceerd worden. Na vijf minuten boog één jongen zich over het gangpad heen om fluisterend het gesprek met zijn buurvrouw te hervatten. Nog wat later was het volume weer op oude sterkte.

De stiltezone komt tegemoet aan de behoefte van een deel van de treinrei- zigers, maar voor een ander deel is het blijkbaar moeilijk om stil te zijn. In 2006 maakte NS de betreffende coupés beter herkenbaar door op de ramen een transparante strook met de woorden ‘stilte’ en ‘silence’ te bevestigen. En nog werd het niet stil in de stiltezones. Dus was er een nieuwe campagne nodig. Naast een extra Ssst-sticker op de ramen werden Nick & Simon daarvoor van stal gehaald. Op een foto zien we het duo in een stiltecoupé, de één verdiept in een boek, de ander in zichzelf. Ssst... Maar je ziet ook meteen dat het zwijgen niet menens is en ze het eigenlijk maar saai vinden. Op een andere foto zien we ze uitbundig muziek maken. De hele coupé staat op z’n kop. Het is een jolige bende. Bla Bla Bla. Bij de plaatjes de volgende teksten: Heeft u behoefte aan stilte? Of zin in gezelligheid? De boodschap is duidelijk: die stiltezoekers zijn eigenlijk maar ongezellige mensen. Daar moet je gewoon niet bij willen horen.

www.ns.nl/reizigers/campagnes/stiltezone
(juni 2012)



> Column archief



"Schrijven is iets fluisteren wat door niemand gezegd wordt"
Cees Buddingh
ontwerp en realisatie: www.lale.nl